Een aanhoudende golf van diefstallen, gekend onder de naam KAPPA ( 1993-1994), was de aanleiding tot een groot onveiligheidsgevoel bij de bevolking en vooral bij de handelaars in de grensstreek met Frankrijk.

Daarbij stelde men vast dat de burgers een vrij grote remming hadden om goed te melden aan de politie. Er heerste een tekort aan vertrouwen om het groeiende, soms enkel subjectieve onveiligheidsgevoel te beheersen. Ook de trend naar individualisering was geen stimulans voor de samenhorigheid en de natuurlijke sociale controle. Een nieuwe vorm van solidariteit was bijzonder welkom.

Na een werkbezoek aan het Engelse Neighbourhood Watch te Maidstone werd samen met de burgers en handelaars van Poperinge einde 1994 het eerst BIN opgericht.

Het model " BIN " werd uitgewerkt, met de nodige afspraken en overleg. Het Poperingse BIN slaagde er in om de solidaire betrokkenheid te verhogen en het subjectieve onveiligheidgevoel positief om te buigen naar een gevoel van veiligheid en vertrouwen.

Na een evaluatie schreef de toenmalige Minister van Binnenlandse Zaken Johan Vande Lanotte een ministeriële omzendbrief omtrent " georganiseerde reakties van niet politiemensen tegen onveiligheidsgevoelens "( 08-04-1998).

Hierin wordt het BIN als een aanvaardbare en aan te bevelen samenwerkingsformule omschreven.

De inhoud van dit schrijven laat toe om het BIN aan de nodige kwaliteitsnormen te toetsen en tegelijkertijd de nodige ruimte te bieden waarbinnen dit vrijwillige initiatief van de burger zich met zijn eigen lokaal karakter kan ontwikkelen.